«Lakadølens melodi»

Tekst: Thomas Hellekås    Musikk: Thomas Hellekås

I et juv med kampestein,

blant bratte fjell og gamle bein;

der ligg et hus bak ei grind 

oppved ein sti du aller finn. 



Der lev’ ein gut, ein lakadøl,

heilt aleine færr seg sjøl’. 

Han va’ så sår i sitt sinn 

etter kjærasten søvna inn. 



Han konne spela littegrann

på ei fele som han fann. 

Du ga’ meg elt a’ det eg trong,

du fylte sjela mi med song. 



Og med ditt minne vi’ du bli 

om te’ ein vakker melodi.



Og melodien flaug sin veg, 

og ell sorg den tok med seg.

Håper du hører, jenta mi, 

nå har eg endeleg komme fri


I frå et fengsel i ei borg 

med høge murar gjort a’ sorg.

Om sorga kjem att ein gong 

så kan eg spela denna song. 



Du har blitt ein melodi 

som eg kan spela når eg vi’.